Uyumadan önce karalamaca

Uykuya dalmadan bişeyler karalayayım dedim.. ne karalayacağımı bilmiyorum, hangi konunun üzerinde durucam bilmiyorum. ama gene şu hani, benden herkesi soğutan. beni çekilmez bir adam haline yapan psikolojik sorunlarım, depresyondaki halim varya.. o haldeyim işte.. yani aslında gene okumucaksınız bu yazılarımı en iyisi ctrl+w kombinasyonunu kullanın.. saat 00:30 olmuş ve hastalıkLAR ım sebebiyle erken uyumam gerekiyo.. uykusuzluktan başım dönüyo zaten ki bu hastalık ve depresyon hali birbiriyle baya bir çakışıyor. yaşanmıcak hale getiriyor nerdeyse.. neyse düzelir düzelir diyosunuz, evet düzelir düzelir bende onu bekliyorum (: bugünlerdeki depresyona girme sebebim ise ” zeka gerilemesi ” yaşıyor olmam… şimdi zeka gerilemesi nedir diyeceksiniz, BURADAN BAKALIM aa hiçbir sonuç yok. zaten şimdi bu yazıyı yazarken bakmak aklıma geldi, böyle bi cümlenin başka biyerde kullanıldığnı bile bilmiyordum.. neyse, ben bu cümleyi uydurdum çünki, zekam gün geçtikçe artacağı yerde bişeyler öğreneceğim yerde ben öğrendiklerimide unutuyorum.. bildiğim şeylere bilmiyorum der, cevap verebildiğim sorulara veremez oldum.. evet evet tam da düşündüğünüz gibi işte. ” durum vahim. ” bende öyle düşünmüştüm zaten. ama aslında geniş kapsamlı düşünüldüğünde vahim falan da değil. sebebini de çözdüm bu sorunumu bulurken.. uzun zamandır kitap, gazete okumuyorum. boş işlerle uğraşıyorum, yada vurup kafayı yatıyorum. yada boş boş etrafı izliyorum. sebebi belli.* neyse.. sebep konusuna girersek, hele hele bu saatte girersek ben zor uyurum.. tahmin ediyosunuz işte.. neyse neyse neyse uzar bu konu.. aa aklıma gelmişken dün yaşadığımız saçmalıklarla dolu anımızı anlatayım size.. Dün dükkanda oturuyorum gene boş boş, bizim harunu çağırdım. ( arkadaşım. ) geldi dükkana. hadi çıkalım gezelim dedim çıktık, nereye gidicez düşüncesi sardı.. önce gittik bi çiğköfte yedik.. yalnız acısını biraz abarttık sanırım.. neyse çıktık alaaddin tepesine oturduk bişeyler içtik sohbet muhabbet bir saat zaman geçirdik.. kalkalım dedik. ama benim can sıkıntım halen geçmemişti. hatta sebebi nedir bilinmez arttı. ben dedim ki, gel tranvaya binelim. gittiği yere kadar gidelim.. iyi olur kafamız dağılır.. o dedi yok merama çıkalım oturalım.. yok dedim canım istemedi.. neyse yürüyoruz, bikaç arkadaşı daha aradık kafa dengi olanlardan kimse ya müsait değil, ya telefonu kapalı.. bi alaaddin turu yaptık ve fuar giriş kapısındaki otobüs durağına yaklaştık (: hadi bilin aklıma ne geldi.. tahmin bile edemezsiniz.. hemen anlatıyım olayı saçma sapan bir şekilde abartmadan 🙂 ben dedim ki, hangi otobüs gelirse biniyoruz nereye gidiyosa gidiyoruz sıkıldığımızda iniyoruz.. harun yok dedi tırstı.. allahım allahım beni bir heyecan bastı sormayın gitsin.. can sıkıntımız gidecekti.. ve bide tanımadığımız yerde bi kavga edersek sıkıntı falan kalmıyacaktı bende.. neyse tabi ben bu heyecanla dururmuyum harunu ikna ettim hemen ve geldi bi otobüs bindik.. otobüsün her durakta durmasıyla harunun her durduğu yerde hadi inelim demesi beni biraz sinirlendirdi ama susturdum onu genede 😀 neyse binmişken aracı amaç’ a dönüştürelim dedim, iki tane kız vardı otobüste gözümüze kestirdik.. onlar nerede inerlerse bizde orada inecektik sözde.. neyse bi telefon geldi otobüste ben dışarı tarafı izleyerek telefonla konuşuyorum harun da biraz öküzdür ya, kızları görüyor ama söylemiyor iniyorlar diye.. kızlarıda bu sayede kaçırdık.. ha onlarla beraber insek bişey yapmıyacaktık yanlış anlamayın.. tanışmak amacımız.. neyse baya bi gittik düzgün yerlerde inmedik, benim canım sıkkın ya, mezarlık gibi karanlık bir yerde tarlanın oralarda indirdim zorla harunu 😀 Hadi napıyoruz nediyoruz diye düşünürken merve diye bi arkadaşımız var onu aradık bu tarafları biliyor diye.. oda bişey bilmiyormuş maalesef pek yardımcı olamadı. neyse geriye dönen otobüsler vardı ben bineriz diye düşünüyodum ama harun saolsun binmeyelim dedi.. çıktık yola yürüyerek çarşıya gidicez.. o otobüsle 30-45 dk. süren yolculuğumuzu yürüyerek yapıcaz 🙂 neyse çıktık yola.. biraz köpeklerden kaçmak zorunda kaldık, biraz yorulmak zorunda kaldık, biraz nerden gidicez korkusu sardı.. ama değdi hepsine gerçekten 🙂 sıkıntı dert tasa kalmadı.. anlamsız saçma bişey gibi gelebilir ama deneme imkanı olanlar buyursun denesin.. gerçekten güzel oluyor 🙂 Tavsiye ederim herkese.. bu arada 17 dk. dır yazı yazıyorum. Yorulmadım ama uykusuzluk işte.. başta anlattığım gibi.. pek dayanamıyorum artık uykusuzluğa, onsuzluğa.. Off bu konuyu açmıcaktım ben.. neyse.. daha fazla saçmalamadan uyuma zamanı geldi sanırım.. aslında yazmak istersem yazacak çok şeyim varmış ya yeni yeni aklıma geliyorlar 🙂 kafama eserse anlatırım… sabırsızlıkla beklemediğinizi biliyorum 😀 İyi geceler, iyi uykular bana.. ha birde, şuanki ruh halimi yansıtmadan yazımı bitirmeyeyim ya, şuan istediğim tek şey birine sarılıp uyumak.. sapık damgası yapıştırmayın hemen alnıma 😀 Yanlış anlaşılcak birşey yok.. ” kadın teni kokusu ” istiyorum sadece.. ve sarılıp uyumak.. yada şu sapıklığı bırakıp abdest alıp namaz kılıp öyle uyuyayım.. hayırlı geceler cümleten 🙂

2 Yorum

  1. ..... 16 Nisan 2009
  2. H4Run 18 Nisan 2009

Yorum Yaz