Gene o haldeyim işte… Deliriyorum..

Bunalımlardayım...

Gene O Haldeyim işte.. bildiğiniz gibi, bunalımlardayım. ne zaman çıktım ki? evet hiç çıkamadım. birgün dedim ki, iyi olayım. herkese iyi davranayım. olmayayım eski ben. aradan 24 saat geçmedi, gene kötü olmak istedim.. yapamadığımdan değildi bu. sıkıldığımdan falanda değildi. bir işi yapıyorsam ya tam yapıcaktım ya yapmıcaktım… bu hep böyle gitti. şuan bu yazıyı yazarken bile ne yazayım nerden başlayım düşüncesi yerine bunları düşünüyorum. iyimi olmalıyım kötümü ? bu soruyu kime sorsam iyi ol dendi. ben iyi olmayıda denedim. insanlara insan gibi davrandım, küçük görmedim kimseyi, boşvereyim o işlediğim günahları, içtiğim içkileri, zina yapmayı, haram para yemeyi, kul hakkı yemeyi dedim. boşverdim. küfür bile etmedim aylarca. ettirmemeye çalıştım. herkes gibi bir kız gördüğümdede ağzımın suyu akmadı. öbür dünyam için çalışayım dedim. elimden gleeni yaptım. namazımı kıldım, yapılması gerekenleri yapmaya çalıştım. bunlar böyle devam ederken sonuca baktım ki, 0 ım. hala Sıfır. kocaman bi sıfır. hayatımda hiçbir değişme yok. hatta ve hatta sen iyi oldukça insanlar sana kötü oluyorlar. neyse dedim, bu böyle olmucak. kötü olayım ben. takmazsam kimseyi, takmazsam hayatı, hakettiğinden fazla değeri kimseye vermezsem sorun olmaz dedim. Bu sefer bunuda beceremedim. iyi olmaya başkoymuşken kötü de olamıyorum. şuan tam orta noktadayım, iyilikte yapamıyorum kimseye kötülükte.. ama ben kötüyken yoktu bi sorunum.. insanlar sevmiyordu beni, değer vermiyorlardı. ama ben mutluydum ya. birilerini üzmekten zevk almıyordum ama benide kimse sıkmıyordu.. hayat bu kadar üstüme gelmiyordu.. şimdi sorunumun ne olduğunu merak eden vardır belki. sorun şu ; İnsanlar olabildiğinden fazla bir şekilde üstüme geliyorlar.. Hayat tamamen üstüme geliyor. desem ne diceğinizi biliyorum. takma kimseyi, bu günleride ararsın ileride, sen hayatını yaşamaya bak, çık dışarı hava al vb. teselli etmeyen ama her zaman teselli edilebilecek cümleler olduğunu sandığınız anlamsız şeyler.. ama bunlar dendiğinde bişey değişmiyor. takılmıcak birşey değil belki sorunum ? kimse bunu sormuyor işte.. sorunları şöyle özetleyim, ” Dükkanımdan ayrıldım. ne yapıcam bilmiyorum. tabi sorun olan, dükkan açamıcak olmam, yada iş bulamıcak olmam falan değil. sadece ne yapacağımı bilmiyorum.. o insanlardan ayrılmak, o çevreden uzaklaşmak.. ve bi hiç uğruna…” şimdi ne yapacaksın sorusu ; Cafe açmayı düşünüyorum. internet cafe değil normal cafe. sırf kafam dağılsın diye. neyse diğer sorunlara geçelim ; ” Aile hastalık krizine tutuldu 🙂 ağır hasta olanlarda var aslında gülmem saçma ama gülesim geldi bilmiyorum. ( deliriyorum ), Dayım hastaymış.. haberim yoktu bugün oldu.. dayımın kuzusu furkan hastaymış.. bayabi hasta hemde.. hastanede falan yatmış, gidicem inş. yarın yanına. Eniştem ağır hastaymış ayağa kalkamıcak durumdaymış.. ananem bunları duyunca hastalanmış.. teyzem enişteme bakamaz durumdaymış.. annem desen zaten hasta 🙁 .. Ve daha bunlar haricinde anlatamıcağım, daha doğrusu anlatmak istediğim bir sürü sorun… + olarak benimde anlamadığım, hiçbir zaman geçmeyen can sıkıntısı. normal bir can sıkıntısıda değil abartılı. ve son olarak ta, bildiğiniz üzere   O . geçmedi. geçmicek. geçmesini istemiyorum. istesemde istemiyorum. aslında isteyip istemediğimi bilmiyorum. aslında halen onu seviyormuyum sevmiyormuyum bunu bile bilmiyorum. unutmam gerekirken unutamadığımı, unutmak istemediğimi anlamıyorum.. ne diyorum ben ya? Sanırım hala seviyorum. yada sevmiyorum. uf uzattım. illede sen sen sen illede seeeeen.. Püf… hadi şimdi desenize takma diye ? hadi desenize aldırma buda geçer ? Hadi desenize çık hava al unutursun? Hadi desenize içsek bişeyin kalmaz ? Hayatım sorun lan benim. yaşamam hata belki. isyan etmiyorum, etmek istemiyorum. ama içimdende bas bas bağırarak ; ” Niye yaşıyorum Lan beeeeeen???? ” Diye bağırasım geliyo.. 🙁 Anlıcağınız hayat üstüme geliyo.. kaldıramıcağım bir biçimde.. hele hele benim yaşımda birinin kaldırabileceği şeyler değil bunlar.. Gidip sıkmak istemiyorum kafama. ama hayat bana diyoki sıkmalısın. yaşatmıcam seni. ya böyle bunalıp durcaksın, yada sıkıp yancaksın. şuan irademe sahibim allah’a şükür.. ama irademde azalma hissettiğim an bir dk. düşünmeden sıkıcam kafama.. neyse baya saçmaladım, beyin xxlemesi geçiriyorum şuan. sizede yaşatmayım bu durumu.. kafama sıkmaya gitmiyorum henüz, gideceğimde yazarım son yazımı.. daha içimde kalanlar var.. umarım bidahaki yazım daha eğlenceli olur. hadi selametle.. iyi geceler.. Tual in Kasım şarkısından sonra en sevdiğim parçasıyla veda edeyim..

2 Yorum

  1. delpi 18 Nisan 2009
  2. küskün 29 Mayıs 2009

Yorum Yaz