Çok hastaydım, ama artık sanırım raporlu deliyim.

ıyy, ıyy kelimesini çok sevmeye başladım. Herneyse, konu sevgi değil şu an küfür. Lanet olası hastalığımı gayet iyi biliyor çevrem. Askerdeyken başlamış olup bitmeyen, hastane hastane süründüren, halsiz bırakan, bitiren, ameliyat olmama sebep olan bi hastalık. Boğazımadaydı, Akut tonsillit dediler, kronik faranjit dediler, sinüzit dediler, astım dediler zart zurt. En son teşhis olarak mide reflüsünden kaynaklanıyor dediler. En iyi doktorlara gittim, hangisi doğru söylüyor diye sırf merakımdan aynı gün hepsini gezdim. Çoğundan aynı cevabı almak çok sevindirdi beni. Çünki hastalığımın adı konulmuştu ve bi çaresi bulunacaktı elbet. Ama bulunamadı. Sürekli balgam ( yukarıdan gelen ) Sürekli asit ( Aşağıdan mideden gelen ) vardı. boğazlarım iflas ediyordu hergün biraz daha. Bok gibi. Neyse, belki düzelir ümidiyle gidiyordu ki, yine halsiz düşürdü. Sabah 08:30 şirkete geldim, sapa sağlamım. Çok iyiyim, yaklaşık 3 saat geçti. 10-11 civarıydı, aşırı stresli bi ortam vardı. Aşırı derecede yoğunluk. Bi anda hastalandım, olabildiğince fazla. Aşırı derecede baş ağrısı, halsizlik. Ayağa kalkamadım, şirkette uyudum biraz. Akşam eve gittim, 21:00 da uyuyum sabah uyandım 07:30. Hastane yolu görünmüştü yine, gittim. Bi hastanede kulak burun boğaza girdim, iç hastalıkları için randevu gerekiyormuş. Kulak burun boğaz sinüzit dedi, ilaç yazdı, 20 gün sonra görmek istediğini söyledi. Ordan çıktım, iç hastalıkları için başka hastaneye gittim. Dedi kötü görünüyosun. he dedim, idrar tahlili, büyük idrar tahlili, kan tahlili tomografi, bide bi cihazla vücudunu gezdiriyolar ondan, vs vs. bi sürü tahlil yapıldı. Sonuçları bekledim, sonuçlar gayet normal. Doktorun dediği şu; çok iyisin, benden sağlıklı görünüyosun, normal insanlara göre de gayet iyisin. Bu duruma sevinirsiniz değil mi? BOK SEVİNİRSİNİZ işte. yerimde olsanız bok sevinirsiniz. deli gibi hastayım, halsizim, baş ağrısından duramıyorum, ama sağlamsın deniliyo. Psikiyatriye gitmemi istedi, zaman kaybetme dedi. Tamam dedim, giderim, deli damgasımı vuruyosunuz diye artistlik yapacak değilim, haklı olabilirsiniz gitmem gerekebilir AMA , bu ağrı psikolojik olamaz. Ben acı çekiyorum, dayanamıyorum diyorum. Yok diyo, gitmelisin. bana yazdığı ilaçlar arasında sadece mide ilaçları öksürük ilaçları var. Tamam dedim, yapayım. Akşam oldu, dayanılmaz bi ağrı. Yemek yiyemedim, yatağa uzandım, telefonla konuşuyorum. Gayette iyi bi konuşma, can sıkacak psikoloji bozacak herhangi bir durumum yok. Bi anda öyle bi baş ağrısı girdi anlatılamaz. Bi anda bacaklara, dayanamıyorum. Hemen aradım arkadaşı, arabayı kullanacak halim yok beni hastaneye götür. Geldi ve gittik. Acile gittik, aynı hastane olduğu için gündüzki sonuçlarımı gördüler. Muayene eden doktorumu arayıp detaylı bilgiyi aldılar. Hastanede öyle bi haldeyim ki, dudaklarım burun civarı bacaklarım ellerim heryerim uyuşuyor. Bana şunu yap diyo, yapıyorum, elimi sık, sıkıyorum. dişlerini göster, gösteriyorum. Bişeyin yok diyo, psikolojik. Sonra yanımdaki arkadaşa sordu yakınımısın diye, evet diyince aldı uzaklaştırdı ona anlatıyo. Ama pür dikkat dinliyorum, fiziksel birşeyi yok, psikolojik bi durum vs. Neyse doktor geldi, bişeyler anlatıcak. Beni dinle dedim, arkadaşa anlattıklarını duydum, fiziksel birşeyi olup olmadığını sen böyle anlayamazsın. Ben çok bilmişlik yapmıyorum, dediklerin doğru olabilir, psikolojik bi durum olabilir, ama şu gerçekte var ağrıdan duramıyorum, bi ağrı kesici en azından serum takabilirsin. Dedi yok, istersen bi iğne yapalım. İğne yaptıramadığım için kaldı. Deli damgasını vurup gönderdiler. Neyse, diğer hastaneye götürdük, anlattık, aynı durum. O ilaçları kullanırsan rahatlarsın. Oradan çıktık, Canım olan bi hastane var, farabi hastanesi. Seviyorum orayı. Huzur bahçesi gibi, farklı bi mekan orası. Girdim, doktor dinledi, dilersen dedim doktorumu arayabilirsin hastalığımı detaylı anlatır. halim bu, gerçekten psikolojik olabilir haklısınızdır, ama ağrımda fazla. Doktor saolsun, bi karışım serum hazırlattı. Sakinleştirici, ağrı kesici vs. Daha serum yarıya gelmişken o kadar rahatladım ki. Buydu yapacakları, biraz da olsa bi ağrı kesici. Lanet olsun dedirttiler, ilk oraya gitmediğime pişman ettiler. Neyse, konunun özeti şu ki, ben deliymişim. Probliymişim. Dengesizmişim ( Abartıyorum, deliyim ya 😀 ) Gerçekten bişeylerim varmış ama ne bilmiyorum. Sürekli hasta oluşumun sebebi sanırım ortaya çıktı. En kısa zamanda bi psikologa gidip selam verip çay isteyeceğim. Çayın yarısında o adam atlamadan, aha bu dolu tarafını görcem dimi? hadi grşrs. diyip çıkmayı düşünüyorum. 🙂 şaka bi yana, neyim var gerçekten bilmiyorum. Halime çok şükür, hiç bir eksik, problem, sıkıntı yok. Ama illaki birşeyleri kafaya takmışım sanırım farkında olmadan. Psikiyatri önerileriniz varsa iletirseniz sevinirim. Öpüldünüz.

Psikoloji bozukluğu

1 Yorum

  1. Erhan Y. 9 Haziran 2013

Yorum Yaz