Sigaramın dumanlarına boğduğum bir geceden yine sana sesleniyorum.
Sana yazıyorum..
Bu kez fonda çalan bir şarkım yok
Ben söylüyorum şarkımı
Senin başa sarıp sarıp dinlediğin şarkıyı duymamak için
Ağlaya ağlaya ben söylüyorum..
b

Çok şeyi göze almıştım uğrunda,biliyorsun
Ama bildiklerin sana yetmedi..
Varlığınla yaşattığın yokluğun,
Sahip olduklarımı alıp götürecek kadar zalim bir duyguymuş sayende öğrendim.

Değmediğini bile bile sevmek seni..
Aşk denen duygunun acizliğiymiş
Herşeye rağmen bu acizliği onur bilmiştim ben..
Herşeye rağmen dağlarıma yağdırdığın karları,
Yorgan misali sahiplenip,
Titreye titreye sevmeye devam etmiştim seni..

Benim değil,sevgimin kadrini bilecek yürek yokmuş sende..!

“gitme” demen faydasız artık.Sana dönen bütün yolları ateşe verdim ben.
Geri dönüş yok..!
Seni tekrar sevmem gibi bir ihtimal yok..!
Dünyama bıraktığın yokluğunu kucaklayıp,çık hayatımdan..!
Çıkar beni hayatından..

Bu sözümü ister sitem kabul et ister nasihat
Benim sevgim fazlaydı sana
Bundan böyle
Yüreğinin taşıyabileceği kadar sevgiye ev sahipliği et..

Bitti demek ar gelse de sevdama ” bitti yar,bitti ”
Her ihtiyacın olduğunda yanında olan
İhtiyacı olduğunda yanında olmadığın sevgili
Yollarını ateşe verip gitti..

Aslıhan Özçelebi ( HASBİHAL ) – 19.10.2008

Bu Sayfayı Facebook'ta Paylaş